Opis
Poetyckie aforyzmy, refleksje i maksymy Johanna Wolfganga Goethego (1749-1832) uznawanego za bodaj najwybitniejszego niemieckiego poetę, pisarza, prekursora romantyzmu – już za jego życie cieszyły się wielkim powodzeniem. Znaczną część z nich napisał Goethe wraz ze swoim wieloletnim, najlepszych przyjacielem Friedrichem Schillerem . Do najsłynniejszych dzieł Goethego należą „Cierpienia młodego Wertera”, „Faust”, „Król olch” czy „Torquatto Tasso”. Refleksje i maksymy zebrane w tym tomie przełożył, opracował i wstępem opatrzył Jerzy Prokopiuk w znacznej mierze na podstawie wyboru dokonanego przez Wielkiego filozofa i antropozofa, bodaj największego znawcy twórczości Goethego Rudolfa Steinera. Niniejszy tom podzielony jest na 12 pogrupowanych tematycznie części dotyczące różnych aspektów myśl ludzkiej jak Poznanie, Etyka, Historia, Religia czy Sztuka – razem ponad 1000 maksym.
Oto kilka z nich:
- Nadzieja to druga dusza nieszczęśliwego.
- Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje jest radość z cudzej krzywdy.
- Kto znosi moje wady, jest moim panem, gdyby nawet był moim sługą.
- Kto nie ma zbyt wielkiego mniemania o sobie, reprezentuje o wiele więcej, niż sądzi.
- Gdzie znika zainteresowanie, tam znika i pamięć.
- Kronikę pisze tylko ten, dla kogo ważna jest teraźniejszość.
I jeszcze tysiąc innych!
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
