Opis
W swojej pracy Pyka porównuje podejście Hume’a i Schelera, ukazując, jak różne tradycje filozoficzne traktują rolę emocji w moralności. Hume, w swoich pracach takich jak Traktat o naturze ludzkiej, twierdził, że rozum jest i powinien być niewolnikiem uczuć. Uważał, że to emocje, a nie rozum, kierują naszymi decyzjami moralnymi i oceną wartości. Z kolei Scheler rozwijał fenomenologię uczuć, podkreślając ich rolę w hierarchizacji wartości. Wprowadził pojęcie ordo amoris, czyli porządku miłości, wskazując, że nasze uczucia są zdolne do uchwycenia obiektywnej hierarchii wartości.
